ผลิตภัณฑ์ไม้แกะสลัก

                       

                      

                                        ประวัติและความเป็นมาไม้แกะสลัก

                       สำหรับประวัติการแกะสลักไม้  ของอำเภอแม่ทา  ไม่มีหลักฐานแน่ชัดว่าเริ่มต้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่แต่พอสันนิษฐานตามประวัติศาสตร์  ได้ว่า  “การแกะสลักไม้”  ของชาวอำเภอแม่ทา  น่าจะเริ่มมาตั้งแต่พุทธศักราช    2348    สมัยที่พระเจ้ากาวิละให้   “ชาวยอง”   ทั้งหมดมาบูรณะเมืองลำพูน  แล้วชาวยองเหล่านั้นได้แยกย้ายกันไปตั้งถิ่นฐานในที่ราบลุ่มแม่น้ำต่างๆ      รวมทั้งแม่น้ำทาในเขตอำเภอแม่ทาด้วย

โดยเฉพาะในปัจจุบันในเขตตำบลทาทุ่งหลวง  ตำบลทากาศ  และตำบลทาขุมเงิน  ของอำเภอแม่ทา  ซึ่งเป็นแหล่งไม้แกะสลักที่ใหญ่และสำคัญ  และเป็นชาวยองเกือบทั้งหมด   ตามประวัติศาสตร์   กล่าวไว้ว่า  ชนชาวยองที่อพยพมาจากเมืองยองนั้น มีฝีมือทางด้านแกะสลักไม้  และการทอผ้าเป็นอย่างยิ่ง และชาวอำเภอแม่ทา  โดยเฉพาะใน  3  ตำบลดังกล่าว  ก็มีฝีมือในการแกะสลักไม้  และการทอผ้าเช่นเดียวกัน

            การแกะสลักไม้ในสมัยก่อนจะเป็นลักษณะอุตสาหกรรมในครัวเรือน    การถ่ายทอดวิชาจะเป็นลักษณะสืบทอดจากบรรพบรุษ    และ  เครือญาติ        แต่ในปัจจุบันการแกะสลักไม้ของอำเภอแม่ทาได้เปลี่ยนแปลงไปตามยุคตามสมัย   คือจะเป็นลักษณะของอุตสาหกรรมประเภทโรงงาน   วัตถุประสงค์ในการทำ  ทำเป็นธุรกิจหรือการค้า  โดยเริ่มต้นเมื่อปี  พ.ศ.  2509  โดยพ่อจันทร์   อุดมสุข    บ้านหมื่นข้าว  หมู่ที่  4  ตำบลทากาศ  อำเภอแม่ทา  จังหวัดลำพูน  ผู้ใหญ่บ้านหมื่นข้าวในสมัยนั้น  ได้รวบรวมลูกบ้านที่มีฝีมือในการแกะสลักไม้   โดยเริ่มจากการแกะสลัก   “แมวสยาม”    แล้วส่งออกสู่ตลาดอำเภอป่าซาง  ซึ่งตลาดป่าซางในสมัยนั้นมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักทั้งชาวไทย  และชาวต่างประเทศว่าเป็น  “ดินแดนแห่งสาวงามและผ้าพื้นเมือง”  และตลาดในเมืองเชียงใหม่  ปรากฏว่าประสบกับความสำเร็จเป็นอย่างยิ่ง  มีการสั่งซื้อจากลูกค้ามากขึ้น    พร้อมๆ กับมีการสั่งให้แกะสลักเป็นรูปต่างๆ  เช่น   ช้าง   ม้า   วัว   ควาย   นก  เป็ด   แมว   พระพุทธรูป   ตลอดจนสิ่งของเครื่องใช้    เครื่องประดับ    ของที่ระลึก   เช่น    ช้อน    ทัพพี  กระบวย  ดอกไม้  ต้นกล้วย  เป็นต้น   จึงทำให้เกิดการตื่นตัว   สามารถสร้างรายได้ให้แก่ผู้ประกอบการได้อย่างมันคง  จึงทำให้เกิดโรงงานขนาดใหญ่  และในระดับครอบครัวขึ้นหลายแห่งในระยะเวลาอันรวดเร็ว     โดยได้ใช้เทคโนโลยีใหม่ๆ     เข้ามาช่วยเสริมสร้างการแกะสลักจากเดิม   ให้การผลิตได้มาตรฐาน  สวยงาม  ประณีต   และรวดเร็ว   เหมาะกับยุคสมัยมากยิ่งขึ้น   ประกอบกับในปัจจุบันการสื่อสาร  และการคมนาคมรวดเร็ว  โดยเฉพาะทางอินเตอร์เน็ต  จึงทำให้ธุรกิจไม้แกะสลักขยายตัวไปอย่างกว้างขวางและรวดเร็ว  แต่ก็เป็นที่น่าเสียดายที่ทั้ง  3  ตำบล  คือ  ตำบลทาทุ่งหลวง  ตำบลทากาศ   และตำบลทาขุมเงิน  ของอำเภอแม่ทา  ยังไม่เป็นที่รู้จักของคนทั่วไปเท่าที่ควร  เนื่องจากขาดการประชาสัมพันธ์  และไม่ใช่แหล่งท่องเที่ยว   และเหตุผลอีกประการหนึ่ง คือ  การแกะสลักไม้ของอำเภอแม่ทา    ส่วนใหญ่เป็นชิ้นงานที่เรียกกันว่า  “งานดิบ”    คือเป็นเพียงการแกะให้เป็นรูปร่างตามที่ลูกค้าต้องการ   มีการขัดเกลาด้วยเครื่องเพียงเล็กน้อย  ผู้ส่งจะต้องนำไปตกแต่งรายละเอียด  และเก็บความเรียบร้อยอีกครั้ง   แล้วจึงมีการลงสี  หรือแลกเกอร์เป็นขั้นตอนต่อไปลูกค้าที่สำคัญ  และเป็นตลาดที่สำคัญของไม้แกะสลักอำเภอแม่ทา  คือ  หมู่บ้านถวาย  อำเภอหางดง  อำเภอสันกำแพง  จังหวัดเชียงใหม่  และตลาดในตัวเมืองเชียงใหม่   ปัจจุบันนี้ที่อำเภอแม่ทาก็มีการตกแต่งรายละเอียดแบบครบวงจร  โดยเริ่มตั้งแต่การผลิต  จนกระทั่งสามารถนำออกจำหน่ายได้เลย

            ปัจจุบัน    อาชีพการแกะสลักไม้ของอำเภอแม่ทา   เริ่มมีปัญหาสืบเนื่องมาจากสมัยก่อน   ใช้ไม้สักซึ่งเป็นไม้ที่มีคุณภาพ   ง่ายแก่การบำรุงรักษา   แต่ต่อมาไม้สักหาได้ยากขึ้น   ประกอบกับเป็นไม้ต้องห้ามทางกฎหมาย  จึงหันมาใช้ไม้ประเภทอื่นแทน  เช่น  ไม้มะม่วง    ไม้ขนุน    ไม้งิ้ว      และโดยเฉพาะไม้ฉำฉา (จามจุรี)  ซึ่งต้องเพิ่มกรรมวิธี   และขั้นตอนการทำ   และการบำรุงรักษาเพิ่มมากขึ้นด้วย   และปัญหาทาง

การตลาด คือ ชิ้นงานต่างๆ ส่วนใหญ่จะเป็นการสั่งมาจากต่างประเทศ  แต่ในปัจจุบันนี้  ต่างประเทศได้ลดการสั่งซื้อสินค้าเข้ามา เพราะทั่วโลกเกิดภาวะทางเศรษฐกิจตกต่ำ  เป็นต้น